അറിയാതെ അകലുമ്പോള് അറിയുന്നൂ ഞാനിഹെ
പറയാനറിയാത്ത തേങ്ങലിന് നൊമ്പരം
ഒരു കുഞ്ഞു ദീപമായി എരിയുന്നൂ ഞാനിഹെ
ഇരുളിന്റെ കാണാകയങ്ങളില് ചെല്ലുവാന്
കുഞ്ഞു മീനിനെ പോലെയെന് മാനസം
മോഹങ്ങള് തന്നീടും ലോകമെന്നാകിലും
മിന്നുന്നു മായ തന് വിസ്മയ കാഴ്ച്ചയില്
തീര്ന്നിടാം ഈ ചപല ജീവിതം എപ്പോഴും
അതിനായിട്ടല്ലേ ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നതും
ഒരു മന്ദ മാരുതന് തീര്ത്തിടും സ്വപ്നങ്ങള്
ക്കതിലേറെ ആയുസിലെന്നോര്ക്കുക എന്നും നീ ....
പ്രശാന്ത് കെ
1 comment:
ഓരോ വരിയും കൊള്ളാം.....
Post a Comment